15 juli 2019, Diversen

Molecular design for nanolithography: The difference is in the details
”For the first time, I feel I am doing research that has an impact. It is very rewarding. I am confident that we are developing materials that can be used in industry.” Sonia Castellanos, group leader of the EUV Photoresists group of ARCNL, unravels the working mechanisms of new classes of photoresists and developes new materials that will make future chips for phones and computers much smaller. Recently, she published results from this research in the Journal of Materials Chemistry C.

1 februari 2019, C2W

1 februari 2019, MeMo

De uitdagingen van continue bioproductie
Bioprocestechnologie is van oudsher een batchtechnologie, waarbij cellen in een gesloten bioreactor enkele weken groeien en daarna geoogst worden. Maar sinds een aantal jaar werken fabrikanten aan het continu maken van dit proces. Met name de kolomchromatografie voor zuivering wordt aan gewerkt. Wat is er bereikt en wat zijn de uitdagingen? Experts van vier bedrijven uit het veld geven een inkijkje.

1 september 2018, Chemische Feitelijkheden

Pijnstillers - Panacee voor de pijn
Pijn zit tussen je oren. Letterlijk, want het signaal dat er ergens iets mis is in je lijf wordt in je hersenen vertaald naar ‘ik heb pijn’. En dat is maar goed ook, want pijn zorgt ervoor dat we maatregelen nemen om de oorzaak van de pijn weg te nemen of te verminderen. Maar er zijn verschillende soorten pijn, zoals bij een verwonding of ziekte, of acute en chronische pijn. Pijn is niet voor iedereen hetzelfde. Zo zijn er genetische verschillen en verschillen tussen mannen en vrouwen. Daarom zijn er veel verschillende klassen pijnstillers met ieder hun eigen werking en toepassing. De vrij verkrijgbare pijnstillers zoals paracetamol en ibuprofen kent iedereen. Werken die niet voldoende, dan grijpt de arts naar krachtiger pijnstillers zoals morfine, opioïden genoemd. Die stoffen werken meestal erg goed tegen de pijn, maar hebben grote nadelen zoals bijwerkingen en een kans op verslaving. Daarom zoeken artsen en onderzoekers naar nieuwe methoden om pijn te bestrijden en daarbij kijken ze niet alleen naar nieuwe chemische middelen.

15 december 2017, Chemische Feitelijkheden

Organen-op-een-chip - Proefpersoon op laboratoriumschaal
Een celkweek in een petrischaaltje of een proefdier is niet altijd geschikt om medicijnen op te testen. Daarom zijn sinds enkele jaren organs-on-a-chip beschikbaar. Op deze plaatjes van kunststof of silicium kunnen cellen groeien in een vrij natuurlijke omgeving, inclusief een stroom van kweekmedium voor onder andere de aan- en afvoer van essentiële stoffen. De weefsels die op deze organs-on-a-chip worden gekweekt, vaak afkomstig van stamcellen, vertonen dezelfde eigenschappen als het orgaan waar ze model voor staan. Zo is er een long op een chip die kan ‘ademhalen’ voor onderzoek naar astma en chronisch obstructieve longziekte. Met sensoren en microscopen kunnen onderzoekers kijken hoe het weefsel bijvoorbeeld reageert op een potentieel geneesmiddel. Nieuwe geneesmiddelen zijn nog niet met de techniek ontwikkeld omdat het onderzoek nog in de kinderschoenen staat. Maar de ontwikkeling van steeds kleinere chips en sensoren en doorbraken in de stamceltechnologie en DNA-technieken hebben ervoor gezorgd dat organs-on-a-chip nu klaar zijn om het ontstaan en de behandeling van ziekten mee te onderzoeken.


Veroudering - Onontkoombaar verval
Ouder worden gaat vanzelf, maar veroudering is een gecompliceerd proces. Alles wat bijdraagt aan het verval van een systeem; een mens, dier of ding, is veroudering. Slijtage, ziekte en sterven zijn onderdelen ervan. Mensen en de meeste andere organismen verouderen deels doordat onze genen niet perfect staan afgesteld. Maar we verouderen ook door pech: we staan bloot aan bijvoorbeeld zonnestraling of toxische stoffen waardoor we eerder ouder worden. En gezond leven draagt weer bij aan het vertragen van het proces.


Silicium - veelzijdig tegen wil en dank
Al twee miljoen jaar geleden maakten mensachtigen gereedschap van vuursteen, dat bestaat uit een verbinding van het element silicium. Glas, dat is gemaakt van hetzelfde materiaal, namelijk siliciumdioxide, is al sinds de Egyptenaren bekend en bemind. Glas bestaat er in zoveel vormen dat het niet weg te denken is uit onze samenleving, van tafelwaren tot ruiten en laboratoriumglas tot isolatiemateriaal. Het materiaal heeft de meest uiteenlopende eigenschappen, allemaal voortkomend uit kleine toevoegingen van andere elementen aan siliciumdioxide.